Jan Siuta

- absolwent Wydziału Rolniczego WSR w Olsztynie (1953 r.),

- doktoryzował się (1958 r.) i habilitował (1964 r.) na SGGW w Warszawie,

- został mianowany profesorem nadzwyczajnym w 1972 r. i profesorem zwyczajnym 1985 r.,

- był nauczycielem akademickim kolejno w WSGW w Łodzi (1950 r.), WSR w Olsztynie (1950 - 1953), SGGW w Warszawie (1953 - 1956), w Politechnice Łódzkiej (1985 - 1992), w latach 1956 - 1973 pracował w Instytucie Uprawy, Nawożenia i Gleboznastwa w Puławach,

- od poczatku 1974 r. pracuje w Instytucie Ochrony Środowiska (w tym IKŚ) w Warszawie,

- w wymienionych instytucjach kierował: 

  Pracownią Chemii Gleb IUNG w Puławach,

  Zakładem Chemii Gleb i Nawożenia Roślin IUNG w Puławach,

  Zakladem Ochrony i Rekultywacji Gruntów Rolnych IUNG w Puławach,

  Zakladem Przyrodniczym Podstaw Kształtowania Środowiska IKŚ w Warszawie,

  Zakładem Ochrony Ziemi IOŚ w Warszawie;

- był zastępcą dyrektora do spraw naukowych IUNG w Puławach i IOŚ w Warszawie oraz przewodniczącym Rady Naukowej IOŚ,

- był przewodstawicielem PRL w Radzie Pełnomocników dla problemu RWPG "Ochrona ekosystemów (biogeocenoza) i krajobrazu",

- był członkiem wielu komitetów naukowych PAN,

- był członkiiem Państwowej Rady Ochrony Środowiska, 

- był członkiem Państwowej Rady Górnictwa,

- był członkiem wielu rad naukowych w instytucjach resortowych i PAN,

- jest przewodniczącym RN Instytutu Gospodarki Odpadami w Katowicach i członkiem RN Instytutu Podstaw Inżynierii Środowiska PAN,

- wypromował 14 doktorów w IUNG, IE PAN, AR w Lublinie, WIHE w Warszawie, IPIS PAN w Zabrzu, Politechnice Białostockiej, 

- opublikował ponad 450 doniesień naukowych, książek, monografii, map, artykułów i referatów edukacyjnych - wśród współautorów publikacji znajduje się 125 nazwisk,

- w latach 1972 - 1990 był wiceprezesem i przewodniczącym Polskiego Komitetu Kształtowania i Ochrony Środowiska NOT,

- został wyróżniony wieloma nagrodami, w tym nagrodą państwową I stopnia w dziedzinie techniki, za udzial w opracowaniu metody agroekologicznej waloryzacji przestrzeni produkcyjnej w Polsce (1974),

- jest współzałożycielem i prezesem (od 1990 r.) Polskiego Towarzystwa Inżynierii Ekologicznej, które ma 11 oddziałów regionalnych,

- jest członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, człokiem honorowym Polskiego Towarzystwa Inżynierii Ekologicznej, członkiem Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego.